ҚҰЛАН
зат есім. 1. Үйір-үйір болып жүретін жабайы жылқы. 2. зоологиялық. Тақ тұяқтылар отряды, жылқы тұқымдасына жататын түсі сарғыштау, жотасында қара қошқыл жолағы бар, құйрығының ұшы қара жабайы жылқы. Құлан аяқ. Өте жүйрік, жылдам жүгіретін. Құлан бүлкек [ бүлкіл ]. Құланның желісіндей майда жүріс. Құлан дала [ елсіз ]. Иен дала; елсіз, сусыз жер. Құлан жал [ құйрық ]. Әдемі, төгіліп тұрған жал (құйрық). Құлан жүрмес [ жортпас, құладын ұшпас ] құла түз [ қу мекен, дала, шөл ]. Ешкім аяқ баспайтын елсіз, сусыз, шөл дала, айдала. Құлан құрықтап мінеді. Өте тың, ширақ. Құлан өтпес қырлар. бейнелі сөзқолданыс. Биікбиік асулар, таулар. Құлан таза айықты. Әбден сауығып, жазылып кеттi. Құланның айғырындай. Құланның қасуына, мылтықтың [ мергеннің ] басуы. Істің орайы келгенде; сәті түскенде деген мағынада. Құлан түз. Елсіз, сусуз жер, айдала. Құланның құлынындай. Сымбатты, сұлу.