ҚҰН
1омоним [ ир. ] зат есім. 1. тарихи. Кісі өлтірген үшін айыпкер немесе оның руы тарапынан мал басымен төленетін төлем, алым. 2. Белгілі бір затқа тән баға, нарық; пұл, ақы. 3. ауыспалы мағына. Белгілі бір іске, әрекетке, адам басына тән баға, қадір, қасиет. Құн алды. көнерген сөз. Бiреудің қолынан өлген адам үшін малға, қымбат затқа шағып төлем өтелдi. Құн даулады [ сұрады ]. тарихи. Өлген адам үшін билік кесімі белгілеген төлем, алым беруді талап етті. Құн дауы. тарихи. Өлтірілген адамның құнын бұрынғының жолымен би алдында даулап, талап етуі. Құн жетпес. Бағасыз, баға жетпейтін, теңдесі жоқ. Құн [ құнын ] кесті. тарихи. а) Билік жолымен құнын белгіледі. ә) Бағасын белгіледі, бағалады, кесімін айтты. Құн қалмады. Қадірі кетті, бағасы түсті. Құн тартты. тарихи. Өлген адам үшін құн төледі, айыбын өтеді. Құны ақтап болу. жергілікті сөз. Нақақтан өлу. Құны бір сарқұлақ. Түкке тұрғысыз, соншалық қымбат емес. Құны бір тиын. Бағасыз, қадірқасиеті жоқ, түкке тұрмайтын. Құны біттi. Жеңілдi, құрыды, өлдi. Құны жоқ. Бағасы жоқ, теңдесі жоқ; аса қадірлі. Құны кетті [ түсті ]. Қадірқасиеті кетті, беделі түсті, төмендеді. Құнына қалды. Пәлежаласына жолықты, төлеуіне қалды. Құнын алды. а) тарихи. Өлтіргені үшін құнын төлетіп алды; кегін қайтарды [ Құн алудың бірнеше түрі болған: бүтін құн – 1000 қой, жарты құн – 500 қой болған. Ол – қанның төлеуі ]. ә) Ақысын өтетті. Құнын даулады [ сұрады ]. этнографиялық. Өлген адам үшін кінәлi жақтан белгіленген айыпты төледi, берудi талап еттi. Құнын жоқтады. Өлген кісінің құнын сұрады. Құнын тартқызды. тарихи. Өлген адам үшін белгілі мөлшерде малдай төлем төлетті. Құны сұраусыз кетті. Өлген адамның кегін қумаған соң, құны ізтүзсіз жоғалды, сұраусыз қалды.