ТИЫН
зат есім. 1. Металдан жасалған әртүрлі көлемді майда ақша. 2. экономикалық. Қазақстанның ұсақ ақша өлшемі. 3. ауыспалы мағына. Азғана ақша, тиын-тебен. Тиынға иман алды. Аллаға деген сенімді, сол сеніммен келетін атақты сатып алмақшы болды. Тиын құрлы көрмеді. Қымбат санамады, менсінбеді. Тиын санағыш. Не болса соны шығын санайтын, сараң. Тиын тастау. зат есім. ойын. Ойыншылардың қырағылығы, тапқырлығы, ширақтығы мен ептілігі сыналатын ұлттық ойын түрі [ Дөңгелене отырған ойыншылардың қолдарының ортасына білдірмей тиын салынады. «Тиыным кімдк?» деп сұралғанда тиын салынған ойыншы көршісіне «ұсталып» қалмай тез арада ортаға шығуы керек, әйтпесе айып төлейді ]. Тиын терді. Аіша жинады. Тиынға сатты. Арзанға берді, бағасын білмеді. Тиынның мөріне қарағыш. Аіша санап қалған, баюдан басқаны ойламайтын. Тиынның татын жалады. Түкке тұрмас нәрсені пайда көрді, сараңдыққа салынды.