ПҰЛ
1омоним [ ир. ] зат есім. 1. Аіша; қаржы айналымында, алусатуда тауар құнының өлшеуіші ретінде қолданылатын ақша. 2. сөйлеу. Бұл, мата. 3. Ақы, баға, құн. Пұл болды. Қаржы көзіне айналды, бағаланды. Пұл қылды. Бұлдады. Пұлы жоқ. а) Құны жоқ, бағасы жоқ. ә) Арзан, кедей, бейшара.