БҰЙРА
зат есім. жергілікті сөз. Тау адыры.
Значение слова
БҰЙРА
1омоним сын есім. 1. Тiк емес, ширатылған, бұралған (шаш, елтірi жүнi). // Бұйралық күй. 2. ауыспалы мағына. Бiрыңғай әдемi көріністi, толқынды. Бұйра бұлт [ бұлттай ]. поэтикалық. Шұбалаңдаған, шудаланған, әдемi көрініс беретін бұлт. Бұйра бірқазан. зоологиялық. Ескекаяқтылар отряды, бірқазандар тұқымдасына жататын желке қауырсындары бұйраланып келетін iрi су құсы. Бұйра дыбыс. Қою дыбыс. Бұйра жал [ жалды ]. Белес-белес, жал-жал, әдемi. Бұйра жүнді қозы. Қаракөл қойының төлі. Бұйра қисықиық. өсімдік. Шөптесін өсімдік атауы. Бұйра құм. Толқынды, сусымалы шағыл құм. Бұйра [ көк бұйра ] насыбай. Өте сапалы, ширатылған насыбай. Бұйра тал. ботаникалық. Көбінесе өзен бойларында өсетін, жапырақтары уақ тал түрi. Бұйра [ ақ бұйра, қара бұйра ] толқын. п о эт. Көбік шашқан, жал-жал толқын. Бұйра шай. Түйіршіктелмеген, жапырақ шайдан демделген ыстық шай. Бұйра шаш [ бас, шашты ]. Шашы тік емес, бұйраланған, толқындана өскен адам.
БҰЙРА
2омоним зат есім. өсімдік. Бұйражапырақ.