ҚҰМ
зат есім. 1. Түрлі минералдар мен таужыныстардан тұратын өте майда түйіршікті борпылдақ, шөгінді жыныс. 2. Құмайт, шөл жер. 3. Түйіршікті, борпылдақ, шөгінді жыныс басқан жер, топырақ. Құм барқыны. Бұтасы мен жантағы, алуан түрлi шөбi аралас өскен құм жағалауындағы шүйгіндi жер. Құм боран. Құмды, топырақты суырып, ұйтқи соғатын боран. Құм бұлау. көнерген сөз. Шапталғы, ыстық балшыққа, құмға оранып жату немесе қыздырылған балшықты жалаңаш денеге жағып, күн сәулесіне қыздырынып терлеу. Құм бұлауға салды. Ыстық құмға салып емдедi. Құмға сіңген жылғадай. Еңбегі бағаланбай, елеусіз қалу жайлы. Құмға шыққан құрақтай. Қоқырайған, қомпиған. Құм дақылы. ауылшаруашылық. Құмда өсетін мәдени дақылдар. Құмды судай сапырды. Аянбай күш жұмсады, еңбектенді. Құм діңгектер. г е ол. Борпылдақ таужыныстардың желден жемірілуінен қалыптасатын жербедер нысандары. Құм еркекшөбі. өсімдік. Сiбір бидайығы бидайық туысына жататын өсімдік түрi. Құм жілік болды. Арыды, жүдеді. Құм керуендеді. поэтикалық. Құм көшті. Құм жуасы. өсімдік. Құмда өсетін пияз. Құм кесек. Кішкене, тас сияқты қатқан құмнан тұратын кесектер. Құм кешті. Құммен жалаңаяқ жүрді. Құм қапты. Түгі қалмады, құр қол қалды. Құм қараған. өсімдік. Құмды жерлерде өсетін қараған түрі. Құм қиыршық. Майда құм, тастар. Құм қорған. көнерген сөз. Құмнан жасалған қорған. Құм мінез. Айнымалы, тұрақсыз. Құм өткел. Өзеннің құмды, таяз, арғы бетке өтуге ыңғайлы жері. Құм салаубасы. өсімдік. Күрделігүлділер тұқымдасы салаубас туысына жататын көпжылдық дәрі шөп. Құм төбе. Қалың құм үйілген төбе. Құм төсі. бейнелі сөзқолданыс. Құм, далалық жер.