ЖЕЛКЕ
зат есім. 1. Бас сүйектің қарақұстан, шүйдеден төменгі жері. 2. Мойын етте болатын талшықты сіңір. 3. ауыспалы мағына. Бір нәрсенің сырт жағы. 4. ауыспалы мағына. поэтикалық. Міндет. Желкедентүйіпқалғандай бұқты. Бүгіжіктеді, бүктетілді. Желке жүндері дүрдиді. Қоқаңдады, қоқиланды. Желке жүндері үрпиісті. Дүрдараз болды, араздасты. Желке жүнін үрпитті. Сырт көзге қыр көрсетті, дөң айбат көрсетті. Желкемнің шұқырын көрмейін. Өз сөзіне сендіру үшін әзіл ретінде айтылатын қарғану. Желкені тесу. Емдеу тәсілі. Желкең қиылғыр. қарғыс сөз. Өлім келгір, жұлының үзілгір. Желкеңнің шұңқырын көрмегір! қарғыс сөз. Зілсіз қарғыс. Желкең үзілгір! қарғыс. Өмірің өшкір, жұлының үзілгір деген мағынада көбінесе балаларға айтылады. Желке су. жергілікті сөз. Бас арықтағы су; бірінші суарым. Желкесі қиылды. Өлді, қырғынға ұшырады, көзі жойылды. Желкесіне мінді [ желкесінен түспеді ]. Мойнына мініп алды; біреудің еңбегін сорды; үстемдік етті. Желкесінен алды. Ту сыртынан ұстады. Желкесінен бір түйді. Нұқып, қуып шықты. Желкесін көрсетті. Сырт айналды, қарамай кетті. Желкесін қасыды. Жолын таба алмай абыржыды, қысылды, састы. Желкесін қиды [ үзді ]. а) Өлтірді, қырғынға ұшыратты, құртты. ә) Жоқ етті, құртты. Желкесін қозғап-қозғап жіберді. Мойнын күжірейтіп, сілкінді, айбат шекті. Желкесі пышақ жанығандай. Тықыр. Желкесі тартты. Басы ауырды, мазасы кетті. Желкесі үзілді. Құрыды, жоқ болды, өлді. Желке таз. Желке шашы түскен (жоқ). Желке тарақ. Шашты желкеге қайырып, бастырып қоятын тарақ. Желке тұс [ жақ ]. Сыртқы бет, артқы жақ. Желке шаш. Қара құстан төменгі шыққан шаш.