1омоним зат есім. 1. Сілбілеп, ұшқындап түсетін жұқалаң ұлпа қар. 2. т е рм. Ауадағы су буынан немесе салқын тұман тамшыларынан түрлі заттар бетіне, ағаш бұтақтарына қататын мұз қабығы. 3. ауыспалы мағына. Қылау бұзау. Тiлінің үстi әр жерінен қызара бөртіп, iшi өтіп, жүдей бастаған бұзау. Шаш пен сақалмұртқа түсе бастаған ақ. Қылау шалды [ түсті ]. Шашқа, сақалмұртқа ақ түсе бастады.
2омоним зат есім. 1. Басқа нәрсе, көлденең зат есім. 2. ауыспалы мағына. Бөтен, бөгде, жат ой. Қылау салмады. Нұқсан келтірмеді, дақ түсірмеді. Қылау түспеді [ түскен емес ]. Дақ түспеді, нұқсан келмеді. Қылау түсті. Көңілге кірбің араласты. Қылау түсірмеді [ жұқтырмады, жуытпады, тигізбеді ]. Дақ түсірмеді, кір келтірмеді. Қылауына қыл жуытпады. Астыүстіне түсіп күтті, ешкімге тигізбей баптады.
3омоним зат есім. 1. Кескіш бұйымның қайралған жүзінен толық түспей қалған іртік-іртік бүршік. 2. Кішкене жылтыр тас, қабыршақ тас. Қылауы түспеген. а) Судай жаңа, жап-жаңа. ә) Әлі жаңа, көп уақыт өтпеген.
4омоним зат есім. в етістік. Көбіне мал төлдері және терісі бағалы аңдарда кездесетін жұқпалы ауру; қоздырғышы Еntero-vасterіасeоe тұқымдасына жататын сальмонелл таяқшасы.