БҮРШІК
зат есім. ботаникалық. Өсімдік сабақтарының жапырақ салар, өркен алар жерінде ашылатын түйіршік, бастама. Бүршік атты [ жайды, жарды ]. а) Бүршіктендi, гүл жарды. ә) Көбейдi, өсіпөркендедi. б) Ашылды, пайда болды. в) Құлпырды, жайнады. Бүршік атты. Бүршік жарды, бүршік шығарды.