ТҰМАН
зат есім. 1. Атмосфераның жерге таяу қабатына ұсақ су тамшыларынан немесе мұз кристалдарынан жиналған бұлдыр ауа. 2. ауыспалы мағына. Болашағы жоқ, күңгірт, белгісіздік. 3. ауыспалы мағына. Қиындық, қайғы-қасірет. Тұман басты [ түсті ]. Айналаны, төңіректі тұман қаптады, көрсетпеді. Тұман ашылды. Тұман сейілдi, тарқады.