ҚАБЫРШАҚ
зат есім. 1. анатомиялық. Балықтардың, бауырымен жорғалаушылар дың, құстардың, кейбір сүтқоректілердің бірінің шетін бірi басып, денесін жауып тұратын бөлек-бөлек жұқа қатты қабықша. 2. Ұлудың сыртындағы қорабы. 3. Бiр нәрсенің бетіне қатқан жұқа қабаты. 4. Жаңадан қата бастаған, суланып, ери бастаған мұз, қардың бетінде пайда болатын жұқа мұз қатпары. 5. медициналық. Мүйізденген органикалық заттан құралған, жараның бетіне қататын жұқа қабықша. Қабыршақ мұз. а) Өзендер қата бастаған уақытта пайда болатын жұқа мұз. ә) Қардың үстіңгi жұқа қабатының күндіз еріп, еріген судың түнде қайта қатуынан болатын қар жамылғысының бетіндегi жұқа мұз қабыршағы. Қабыршақ түзгіш. Сұйықгаз бөлу шекарасында беттік активтi заттардан (спирт, қышқыл) немесе қатты дененің бетіне жағылатын заттардан (бояу) тұратын қабат.