ҚҰБА
сын есім. Ақшыл сары, бозғылдау, сұрқай (түс). Құба бел. Бiркелкi, орташа, ұзынырға дөңес, қырқа, жал. Құба дала. Қуқыл тартып, бос жатқан, қуарған кең де жазық жер. Құба жон [ бел, қыр ]. Сұрқай тартқан, елсіз-күнсіз дөңес; үстірт. Құба жондатты. Ұзын сонарлатты, тап басып айтпай, орағытып сөйледі. Құба қалмақ. тарихи. Жоңғарлардың (ойраттардың) ерте кездегі қазақтар арасындағы атауы. Құба қалмақ заманы. тарихи. Қалмақ пен қазақ шабысқан кезең. Құба тал. өсімдік. Өзен бойларында өсетін, биіктігі 56 мдей, шыбығы жіңішке, нәзік әрі майысқақ боз түсті тал. Құба тон. Көйлек, кимешек. Құба төбел. а) Жұпыны, қарапайым. ә) Ортан қол, орташа. Құба түз [ дүз ]. Қу медиен, шөл дала.