ҚАРАПАЙЫМ
сын есім. 1. Тұрмысы, табысы орта, қатардағы. 2. Тәкаппар, менмен емес. 3. Оңай, қолжетімді. 4. Құрылысы оңай. 5. Жай, әншейін. Қарапайым будандастыру. малшаp. Екi түрдi бір-бірімен шағылыстыру. Қарапайым лексика. лингвистикалық. Әдеби тілдің нормасына жатпайтын сөздер, сөзтіркестері, грамматикалық тұлғалар. Қарапайым саты. химиялық. Бір, екі не одан да көп өзара жанасатын бөлшектердің (молекулалар, радикалдар, иондар) аралық қосылыстарға немесе реакция өніміне химиялық айналуы. Қарапайым сөйлеу тілі. лингвистикалық. Белгілі бір стильдік мақсатпен сөздерді дөрекі, тұрпайы етіп қолдану тәсілдерін құрайтын сөйлеу тілінің бір түрі. Қарапайым тамақ өнеркəсібі. Табиғи, құрамы күрделі емес, бойға сіңімді, жағымды, қолжетімді ас. Қарапайым ұстады. Көптің ішінен ерекшеленбеді, тәкаппарланбады. Қарапайым халық [ жұрт ]. а) Көпшілік, жалпы халық. ә) қ о ғ. ә л еу. Шыншыл әділет іздеген, көбіне діттегені болмай қалатын, құқығы қорғалмай жататын әлеуметтік жағдайы төмен деңгейдегі көпшілік. Қарапайым шатыр. ә с к. Сарбаздар мен сержанттардың жабдықтұрмандарының керекжарақтары болып келетін бірнеше плащ-шатырлардан құрастырылған шатыр түрі.