ШӨЛ
1омоним зат есім. 1. Жауын-шашын аз жауатын, суға тапшы, ылғалы жоқ, өсімдік сирек өсетін қуаң дала. Шөл арық. а) Суы тартылған, кеуіп кеткен арық. ә) Ештеме бермейтін сараң, пайдасыз. Шөлге айналу. Шөл аумағының төңірегіндегі жерлер есебінен кеңеюі. Шөл дала. а) Сусыз, құнарсыз дала. ә) Құм басқан, өсімдіксіз, қу дала. Шөлдi шүлен еттi. Қуаң, құрғақ жерді игерді, шұрайландырды. Шөл зебрi. зоологиялық. Шөлді жерлерді мекендейтін зебр түрі. Шөл қарсақ болды. жергілікті сөз. Шөлдеді, сусады. Шөл қысты. Әбден шөлдеді, аңқасы кепті. Шөл тотығы. Шөлді атыраптарда күннің жарығы көп түсетін жартастар мен тау жыныстары сынықтарының беттерінде қошқылқоңыр немесе қара түсті болып түзілетін үлдір, қабыршақ.