ТЫМАҚ
зат есім. этнографиялық. Аң терісінен жасалған, теріден тігілген, биік төбелі, маңдайы сыртына қарайтын, екі құлақшасы бар, желкежотаны жауып тұратын артқы етектен тұратын, суықта киетін жылы баскиім [ дәстүрлі қазақ мәдениетінде тымақ түрлері рудың, елдің ерекшелігін байқатып тұрады: Сай қарқаралы тымағы, алты сай сырма найман тымағы, жіңішке, ұзын төбелі керей тымағы, сегіз сай уақ тымағы, төрт сай аласа төбелі тобықты тымағы, алты сай тобықты тымағы ]. Тымағын бұлғады. Белгі берді, шақырды.