БӨРІК
1омоним зат есім. этнографиялық. 1. Елтіріден, аң терісi-нен жиек жүргізіп, матамен тысталып тігілген құлақсыз баскиім. 2. ауыспалы мағына. Таудың үстіңгi бөлігi. Бөркi қара қазандай болды. Мақтанды, есірдi. Бөркін алды. Құрмет көрсеттi. Бөркін аспанға [ көкке ] лақтырды [ атты ]. Қатты қуанды, шаттанды. Бөркін бастыра кидi. а) Баскиімдi, бөріктi басқа кептей басып кидi; ә) Бiр нәрсеге бекем бел буды, тәуекел еттi. Бөркін жерге [ алып ] ұрды. Бiр нәрсеге жеңілденіп, бел шешіп кірістi. Бөркін [ малақайын ] аспанға атты [ лақтырды ]. Қатты қуанды, қуанышы қойнына сыймады, мәз-мейрам болды. Бөрік киген. Ер адам, еркек мағынасында. Бөрікпен ұрып алатын жер. Жақын жер, таяу маң. Бөрікпен ұрып жықты. Оңай жеңіске жеттi. Бөріктi тастап бөріден құтылды. Жан сауғалады, қара басын құтқарды.