БҮРКІТ
зат есім. 1. Таулы, далалы жерде мекендейтін тегеуріндi, имек тұмсық, жыртқыш құс. 2. зоологиялық. Сұңқар тәрізділер отряды, қаршыға тұқымдасының қырандар туысына жататын тегеурінi қатты, iрi жыртқыш құс. Бүркіт бесігi. саятшылық. Қолға үйретілген қыран құстарға арнап жасалған, шыбықтан тоқылған құндақ. Бүркіт көздi [ көз ]. Өткір, қырағы көздi. Бүркіт қабақ. Түксиген қалың қабақ. Бүркіт салды. саятшылық. Бүркітпен аң аулады.