ТАБА
1омоним Ир. зат есім. Нан т.б. тамақ пісіру үшін металдан жасалған дөңгелек, көмеш ыдыс. Таба көму. этнографиялық. Шоққа нан пісіру.
1омоним Ир. зат есім. Нан т.б. тамақ пісіру үшін металдан жасалған дөңгелек, көмеш ыдыс. Таба көму. этнографиялық. Шоққа нан пісіру.
2омоним зат есім. Біреудің сәтсіздікке ұшырағанына қуанушылық; шоқ-шоқ деушілік. Таба болды [ қылды ]. Келекемазағына қалды, күлкі, мазақ болды. Таба болу. Мазаққа қалу. Табасы қанды. Біреудің сәтсіздігіне жаны кіріп, рақаттанды.