МІНДЕТ
зат есім. 1. Атқарылуға тиісті қызмет, іс. 2. Борыш, парыз. 3. Құрмет, сый, қадірлеушілік. 4. ауыспалы мағына. Дерт, індет, масылдық. Мiндет арқалады. Мойнына жауапкершілік алды. Міндет артты. Борыш жүктеді, арқалатты. Міндет жүктелді. Орындалуға тиісті тапсырма берілді, сеніп іс тапсырылды, сенім білдірілді. Міндетке беру. Кепілдікке беру, қалдыру. Міндет қойды. Тапсырма берді, орындалуға тиіс ісәрекеттер белгіледі. Міндет қылды [ етті ]. Бір нәрсесін бұлдады, міндетсінді, міндет қылды; біреуді борышты, қарыздар деп емексіді. Мiндетін атқарушы. Белгілi бір жұмысты, қызметтi атқарушы жоқта соның міндетін (кейде уақытша) орындайтын адам. Міндетіне алды. Өз мойнына алды, борыштанды.