ПЫШАҚ
зат есім. 1. Кесуге, турауға, мал союға лайықты, жүзі өткір, үшкір, сабы бар құрал. 2. техникалық. Кейбір мәшинелер мен түрлі құралдың кескіш бөлігі. 3. ауыспалы мағына. сөйлеу. Медициналық операция. Пышақ жұмсады [ салды ]. Пышақты қару ретінде пайдаланды, біреуді жаралады. Пышақ жүзі, қыл үсті. Қиыншылық кез, қауіп-қатерлі кезең. Пышақ елі. Жұқа, 2–3 ммдей ғана. Пышақ кескендей тыйылды [ үзілді, тоқтады, басылды ]. Бірден, кілт, кенет, шорт сап болды. Пышаққа жарайды [ пышақ көтереді ]. Союға келеді деген мағынада. Пышаққа ұстады [ ілікті, ілінді ]. Сойды, бауыздады. Пышаққа ілінгір [ түскір ]! қарғыс сөз. Сойылғыр, бауыздалғыр деген мағынада. Пышақпен кескендей. Үшкір, қырлы. Пышақ сырты ғана. Болмашы, азғана. Пышақ сыртындай [ қырындай ]. Жұп-жұқа деген мағынадағы халықтық өлшем. Пышақ үстінен бөлді [ үлестірді, талады ]. Қолма-қол, табан аузында бөлісті. Пышақ үстінен жеді. Піскен етті қазаннан түсірместен, толық піспестен жеді. Пышақ көтермеді. Союға жарамады, көкбақа, арық шықты. Пышақ ұшынан ауыз тиді. Жайғасып отырып жұртпен бірге жемей, табаққа салуға дайындап жатқан тамақтан жүре жеп кетті.