1омоним зат есім. Жауыншашыннан соң тақыр жерге іркілген су. Қағынан жеріді. а) Өз Отаны, туған жерінен безінді, қол үзді. ә) Өз отандастарын, қандастарын менсінбеді, тілінен, ділінен безінді, мәңгүрттенді; жақын адамдарынан безінді. Қаққа жабылған құландай. Топырлап, жапа-тармағай. Қақ тұрды. а) Су іркіліп, шалшық пайда болды. ә) Суы тартылып, көлшікке, шалшыққа айналды.
2омоним зат есім. тамақ өнеркəсібі. Кептірілген әртүрлі жемістер.
3омоним зат есім. Қайнау кезінде ыдыс түбінде пайда болатын қатты қабыршық.
4омоним зат есім. 1. Малдың тастаған қалдығы, қитезек. 2. ауыспалы мағына. Тұқым, ұрпақ.
6омоним сын есім. Дәл, нақ, тұп-тура. Қақ айырды [ бөлді, жарды, тілді ]. Ортасынан тең бөлді, тұп-тура екі жарды. Қақ басқа таяқпен бір салғандай болды. Қақ бастан қамшымен ұрғандай. Қақ бастан қамшымен ұрғандай болды. Айтылған сөз жанға ауыр тиді, ауыр соққы болды. Қақ басынан. Тура, дәл бастан. Қақ [ тең ] бөлдi. Дәл ортасынан екіге жарды, теңдей етіп бөлдi. Қақ бөліндi. а) Сынды, екіге айырылды. ә) поэтикалық. Қажыды, шаршады, болдырды. б) Ашуланды, ыза болды. Қақ жарты. Тура жартысы. Қақ жарылды. Тура ортасынан, қақ ортасынан екіге бөлінді.
7омоним сын есім. Кепкен, қу; қатыпсемген. Қақ сойыл. Әбден кеуіп қатқан сойыл.
1омоним = етістік. 1. Белгілі бір затты тазарту үшін сілку, соғу. 2. Есік, терезені жайлап ұру, тоқылдату. 3. Үшкір, қатты заттарды бір нәрсеге кіргізу, қадау, бекіту. 4. Қолдауды, ризашылығын білдіруді, қолпаштауды білдіретін қимыл ишаратын жасап, алақанымен арқадан не иықтан ұрғыштау, қаққылау. 5. Жемісін түсіру үшін ағашты сілку. 6. Соғып кету, басып кету. 7. Тойтарыс беру, күшпен итеріп тастау, құлатып жіберу. 8. Түбінен ұру, қозғау. 9. Ұра тарту, шерту (домбыра т.б.). 10. Ұрып түсіру, сындыру. 11. іліп алу, қолын жеткізу, ие болу, алу. 12. іліп түсу, қақшып алу. 13. экспрессивті. Қалтасына салу, жымқырып кету. 14. Тиісу, соқтығу; қаралау, соққы беру. 15. Аралау, қарау. 16. Құр алақан қалдыру, қолға тигізбеу. 17. Жауырды асқындыру, ұшықтыру. 18. Арылу, қолға түсіру, қысымға алу. Қағып алды [ салды ]. сөйлеу. а) қарапайым сөз. Ішіп жіберді, алып қойды. ә) Тез үйреніп алды, есінде сақтады. б) іліп әкетті, күтпеген жерден иемденіп әкетті. Қағып әкетті. іліп кетті, иемденді. Қаққан қазық. бейнелі сөзқолданыс. Өзгермейтін, тұрақты. Қаққан қазықтай. Тіп-тік, түптүзу. Қаққан қазықша. Тіп-тік, түптүзу. Қаққанда қанын, соққанда сөлін алды. Екі аяғын бір етікке тықты, қатты қысып қуырды, жанын көзіне көрсетті. қаққан шегедей. Мығым, табжылмас.
2омоним = етістік. Жамандықтан, бәлежаладан сақтау.