ЖАРЛЫҚ
1омоним зат есім. 1. тарихи. құқықтық. Орта ғасырлардағы түркі мемлекеттеріндегі ханның немесе әскер басыларының бұйрығы. 2. Бұйрық, әмір. 3. ауыспалы мағына. Айтқаны, сөзі. 4. заң. Мемлекет басшысының қабылдайтын құқықтық актісі. Жарлық алды. Бұйрық келдi, шешім алды. Жарлық берді. Бұйырды, әмір еттi, хабарлады, тоқетерін айтты, мәлімдеді. Жарлық қылды [ етті ]. Әмір етті, бұйырды. Жарлық салды. Ұран салып, бұйрық берді, бүкіл елді тік тұрғызды. Жарлық шашты. Әмір таратты, бұйырды. Жарлық шығарды. Бұйрық шығарды, әмір етті. Жарлық шықты. Бұйрық берілді.