ҚОСАҚ
зат есім. 1. Ұзын арқанмен мойындарынан тіркеп байлаған қойешкілер тобы. 2. Бірге қатар жүрген екі нәрсе; жұп, пар. 3. ауыспалы мағына. Ерлі-зайыпты кісілердің бірі, жары; жұбайы, өмірлік жолдас. Қосағымен қоса ағарды. Жарымен бірге татутәттi болып, бақытты да ұзақ өмір сүрдi. Қосағынан айырды. Серігінен ажыратты, жұбайынан айырды. Қосағынан айырылды [ жырылды ]. Серігінен ажырады, зайыбын жоғалтты, жұбайы қайтыс болды. Қосағын жазбады. Үнемі бірге болды, бірге жүрді. Қосағың жазылмасын. тілексөз. Қартайғанша жұбайыңмен тату-тәтті өмір сүр (жаңа үйленген жастарға айтылады). Қосағыңмен қоса ағар. тілексөз. Жұбайыңмен тату-тәтті өмір сүріп, бірге қартай. Қосақ арасында. Босқа, әшейін. Қосақ арасында [ бос, босқа ] кетті. Бекерден-бекер күйді; күнәсіз жазықты болды. Қосақ арқан. этнографиялық. Қойды қосақтан сауғанда мойындарынан тіркеп байланатын жіпшулардың ішіндегі ең берігі, ең ұзыны, ең жуаны. Қосақ қылды. Қосақтады, жұптады. Қосаққа қосылмайтын. Ырыққа көнбейтін, өзімшіл. Қосақ түртінген. Тіміскіленген, ашкөзденген.