ЖАБЫ
1омоним зат есім. 1. этнографиялық. Дәстүрлі мал шаруашылығында көптеп өсірілетін, тез ет алағыш, етті әрі сүтті қазақы жылқы тұқымы. 2. Жабының бойының аласалығы мен дене бітімінің қораштау болуына байланысты ұсқынсыз, аласа жылқылардың атауы. 3. ауыспалы мағына. Төмен дережеде, шамалы. Жабы бие. Нашар, қарабайыр бие. Жабы емеспіз, тұлпармыз, құладын емес, сұңқармыз. п о эт. Екінің бірі емеспіз, қарапайым, еншейін емеспіз. Жабы ит. жергілікті сөз. Қаппайтын, үй күзететін ит. Жабы құрсақ. Нашар, ұсқынсыз, жөнді құрсақ көтермейтін. Жабы түйе, өмірі мінілмеген, қашаған, асау түйе.