ЕН
1омоним зат есім. 1. Заттың я бір нерсенің көлденеңінің кеңдігі, жалпақтығы. 2. Мата, алаша, таспа, т.б. сияқты заттардың көлденеңі.
Значение слова
ЕН
2омоним зат есім. Малдың құлағына салатын белгі, таңба. Ен салды. а) зоологиялық. Жануарлар тіршілігіне байланысты зерттеулер жүргізу үшін олардың кейбір өкілдеріне арнайы таңба, металдан жасалған сақина т.б. түрдегі белгі салды. е) Малдың біреудің меншігі екендігін білдіру үшін және екінші біреудікінен ажыратып тану үшін құлағына пышақпен кесіп, тесіп, белгі салды. б) этнографиялық. Атады, меншіктеп қойды. Ен салу.малшаруашылық. Малдың қай шаруашылыққа немесе қай топқа, иесіне тағы басқа. қатысты екенін білдіріп тұру үшін оның құлағына немесе денесіне көрінетін етіп белгі жасап қою. Ен тағу. малшаруашылық. Ен салды. Ен тақты. Белгі салды, меншіктеді, иеленді.
ЕН
3омоним зат есім. 1. Малдың аталық безі. 2.биологиялық. Аталық без (аталық жынысжасушалары – спермийлердің дамуы мен жетілу процесі жүретін жене аталық жыныс гармоны түзілетін жұп жыныс безі). Еннің бауы. сөйлеу. Енбау (малдың немесе адамның аталық жыныс безімен байланысқан бұлшық ет, қан жене жүйке тамырлары). Еннің бүйегі. в етістік. Аталық малдың жыныстық безінің бірі. Еннің үлпершегі. в етістік. Жылқыға тен жыныс сырқаты.
ЕН
4омоним сын есім. Кең, ұшы-қиырсыз, шетсіз. Ен байлық. Мол қазына, қыруар малмүлік. Ен дала. а) Құла түз, жапан дала. е) ұшы-қиырсыз, тегіс жазық жер. Ен дүние. Ұшы-қиыры жоқ, шексізшетсіз елем. Ен деулет. Есепсіз байлық, молшылық. Ен жайлады. Еркін иелік етті, емін-еркін өсіпөнді, кең жерді алып жатты, қоныстанды. Ен жайлау. Жазғы кең қоныс. Ен жатқан ел. Кең байтақ жерде бейбіт жатқан халық. Ен жер. Мол жатқан алқап, кең дала. Ен қоныс. Кең, самарқау жатқан шұрайлы мекен, алқап. Ен табыс. Мол кіріс, байлық. Ен тегін. Көл көсір, ақысыз, молынан жатқан. Ен тоғай. Қалың, ну өскен тоғай.
ЕН
= етістік. 1. Ішке, бөлмеге, ғимаратқа т.б. кіру, есіктен өту, сұғыну. 2. Бір нерсенің арасына кіру. 3. Көрінбей кету, бату, сіңу. 4. Араласу, қатысу, ішінде болу. 5. Қосылу, пайда болу, кірігу. 6. ауыспалы мағына. Ауысу, өсу, өту. 7. ауыспалы мағына. Қолданылу, жүзеге асу, кедеге жаратылу.
Слова из толкования
бірматаалашатаспабелгітаңбазоологиялықбайланыстыжүргізукейбірарнайыметалдансақинабілдіруекіншітанукесіпэтнографиялық
Ещё слова (84)
салумалшаруашылыққайбасқақатыстытұруқоютағуаталықбиологиялықбезжетілужынысжұпсөйлеуенбаубұлшықетқанжүйкежыныстықкеңұшы-қиырсызшетсізбайлықмолқазынақыруардалақұлатүзжапантегісжазықжердүниеұшы-қиырыжоқесепсізмолшылықеркіниелікеттіемін-еркіналыпжайлаужазғықоныселбайтақбейбітхалықалқапсамарқаушұрайлымекентабыскірістегінкөлақысызмолынантоғайқалыңнуөскенкіруөтусұғынукетубатусіңуараласуқатысуболуқосылупайдакірігумағынаауысуөсуқолданылуасужаратылу