БЕЛГІ
зат есім. 1. Жеке-дара өзгешелік, ерекшелік. 2. Есте қаларлық бұйым, көз. 3. Қандай да бір әлеуметтік топқа қатынастылығын білдіретін шартты таңба, ен. 4. Бiреудің құрметіне немесе тарихи мәнi бар оқиғаға арнап орнатылған ескерткіш. 5. Белгілi бір құбылыстың нышаны, сыңайы. 6. көлік. Жол қауіпсіздігін сақтау үшін қойылатын ескерту, сақтандыру шартты таңбалары. 7. математикалық. Белгілi бір шаманы, мәндi белгілеу үшін қойылған шартты таңба. 8. информатикалық. Мәліметтердi iздестіру кезінде берілетін мән. 9. философиялық. Ақпаратты қабылдау, сақтау, өңдеу және беру үшін қолданылатын, сезіммен қабылданатын, басқа бір зат, құбылыс, қатынастың өкілi түрінде көрінетін нәрсе. 10. ауыспалы мағына. Қандай да бір ақпаратты, хабарды жеткізу үшін жасалған қимыл, ишарат. 11. сөйлеу. Төсбелгi. 12. ауыспалы мағына. Бiр нәрсенің дәлелi, кепілi ретіндегi зат есім. Белгi бердi [ еттi ]. Аңғартты, білдірдi, сездірдi, ымдады. Белгi бермедi. Ыңғай көрсетпедi, сыр бермедi. Белгi беру құралдары. техникалық. Қарапайым көзбен көретін, дыбысталатын және радиотехникалық байланыс құралдары. Белгi қағаз. сөйлеу. Куәлік. Белгi қойды. Таңба салды, белгіледi. Белгi орнатты. Ескерткіш қойды. Белгi салды. а ) Шартты таңба қойды. ә ) Дақ, таңба түсірдi. Белгi соқты. Таңба салды, қойды. Белгi соқтырды. Мөр бастырды, таңба салғызды. Белгi тастады. Емеурін білдірдi, сездірдi.