КӨЛ
зат есім. Айналасы табиғи не жасанды түрде тұйықталған, дөңгелек не сопақша біткен су айдыны. // Мол, көп, аста-төк. Көл ағындысы. су шаруашылық. Көлден ағып шыққан өзен. Көл батпағы. географиялық. Пайда болуына қарай аталатын батпақ, ой батпағының бір түрi. Көлге біткен құрақтай. фольклор. поэтикалық. Ұзынша, сидаң [ жүйрік аттың дене бітімін, соның ішінде құлағын суреттеуде қолданылатын өрнекті сөз айшығы ]. Көл иесі Қамбар. мифологиялық. көнерген сөз. Жерсудың, таудың, шөлдің, көлдің иесі, сондағы жанжануарларды желепжебеп жүретін пірі. Көл террасасы. геологиялық. Соқпа толқын тегістеген көл жағаларындағы алаң. Көл шайқады. бейне Дәурен сүрді, дүниені белшесінен көлбей басып, қызықтады. Көл шөгіндісі. су шаруашылық. Көл түбіне тас, құм, саз балшықтардың шөгуімен пайда болған органикалық немесе химиялық материалдардан құралған шөгінді. Көл шұңқыры. су шаруашылық. Көл суы жиылатын жер бетінің ойысы. Көлінен құсы ұшты. Сәні кетті, құты қашты.