ҚҰҚЫҚ
[ араб тілі. ] зат есім. сөйлеу. 1. Бір нәрсені жүзеге асырудың, әрекет етудің мүмкіндігі. 2. Негіз, себеп. 3. Мемлекет тарапынан, болмаса тиісті қаулы, заңмен әрбір адамға берілген ерік, бостандық, құқықтық. 4. құқықтық. Қоғамдағы адамдардың қарымқатынасын реттейтін, мемлекет тарапынан белгіленетін және қорғалатын ережелер мен заңдар жиынтығы және соны зерттейтін ғылым саласы. Құқығын иелендi. экономикалық. Рұқсат етілді, құқығы бар болды. Құқық алды. Заң жүзінде рұқсат, мүмкіндік алды. Құқық бұзылды. ресми. Қоғам мүшелерi арасындағы қатынасты реттейтін, мемлекет тарапынан қорғалатын ахлақ нормаларынан ауытқу болды, оған қарсы әрекет жасалды. Құқық қорғау органы. құқықтық. Заңдылықты, құқық тәртібін, адам құқықтары мен бостандықтарын қорғау және қылмысқа қарсы күрес міндеттерін атқаратын мемлекеттік органдар. Құқық нормасы. құқықтық. Құқықтық қатынастарға қатысушылардың мінезқұлықтарын анықтайтын жалпыға міндетті ереже. Құқық социологиясы. Құқықтың әлеуметтік институттар жүйесінде қызмет етуін, құқықтық нормалардың динамикасы мен құрылымын, қоғамдағы рөлін зерттейтін социология ғылымының саласы. Құқық субъектісi. құқықтық. Заң бойынша тікелей немесе өкілі арқылы құқылар мен заңи міндеттерді (яғни, құқық субъектілігін) иеленуге және жүзеге асыруға қабілеті бар (жеке немесе заңи) тұлға.