ДЫҢ
1омоним зат есім. көнерген сөз. 1. Қола деуірінің сеулет өнеріне тен өңделмеген тақтатастан қаланған шеңберлі құрылыс. 2. Мазар, құлыптас.
1омоним зат есім. көнерген сөз. 1. Қола деуірінің сеулет өнеріне тен өңделмеген тақтатастан қаланған шеңберлі құрылыс. 2. Мазар, құлыптас.
2омоним еліктеуіш сөз. Кенет даң етіп шыққан дыбысты білдіретін сөз. Дың еткізді. а) Дыңылдатты, домбыра тартты. ә) Қатты тиіп, дызылдатып жіберді. Дың етті. а) Дық етті, ауыртты. ә) Сап ете қалды, еске түстi. Дың қылды. Даң қылды, мазасын алды.