АНА
1омоним зат есім. 1. Баланың туған шешесi; балалы әйел. 2. Елге сыйлы, жасы үлкен әйел адам. 3. ауыспалы мағына. поэтикалық. Негіз, түп, тамыр. Ана Даңқы ордені. тарихи. советизм. Кеңес дәуірі тұсындағы көп бала өсірген аналарға берілетін, үш дәрежелі орден. Анадан жаңа туған баладай. Кіршіксіз, таза, пәк. Ана сүтi [ сүтінің табы ] аузынан [ ернінен ] кеппеген [ кетпеген ]. Әлі бұғанасы қатпаған, өте жас, тәжірибесі жоқ. Ананың ақ сүтімен ант ету. Ана сүтімен серттесу. Ананың ақ сүтінен дарыған. Үлгi-тәрбие арқылы сіңген. Ананың алақанындай. Мейірімдi, қамқор, шапағатты. Ана сүтімен кірген. Қанына сіңген, сүйекке сіңген, әдетке айналған, әбден қалыптасқан. Ана сүтімен [ қанына, бойына ]сіңген [ біткен ]. Туғаннан әдетке айналдырған, сіңістi болған, кішкентайынан қалыптасқан, дағдыланған. Ана сүтін ақтады. Анасын риза еттi, сенімінен шықты. Ана сүтін аттады. Анасына қарсы шықты, опасыздық жасады. Анасы басқа жұрттар. Бөтен ел, жат жұрт. Ана тілі. а) Әр адамның туған тілі, әр ұлттың өз тілі. ә) лингвистикалық. Ересектердің сөйлеуіне еліктеу жолымен баланың сәби кезінде меңгерген, ана сүтi-мен бойына дарыған тілi. б) Этностың (ұлттың, халықтың) өзімен теңдестірілген тілi.