ТҮП
зат есім. 1. Су қоймаларының астындағы жер қабаты. 2. Бір нәрсенің төменгі, ішкі қабаты. 3. ауыспалы мағына. Түкпір, шет. 4. Ағаштың, шөптің т.б. өсімдіктердің жерге кіріп тұрған бөлімі. 5. Өсіп тұрған өсімдіктің, бұтаның әрбір данасы, шоғыры. 6. ауыспалы мағына. Бір нәрсенің жаны, қасы. 7. ауыспалы мағына. Шыққан тегі, негізі. 8. ауыспалы мағына. Ақыры, тоқтар жері. Түбі бірге түтпейді. Тегі бірдің араздығы жоқ. Түбі көрініп қалды. Таусылуға жақындады, бітуге таяды. Түбін көздеді. Ақырын бақты, әліптің артын бақты, кейінгісін ойлады. Түбіне балта тиді. Түптамырымен құрып кетті. Түбіне жетті. Жоғалтты, құртты. Түбін түсірді. Шегіне жеткізе істеді. Түбің түскір. Бар болғыр, шырқың бұзылғыр! Түбi түскен шелектей даңғырлады. сөйлеу. Алдыартын ойламай ойындағысын түгел бүкпей алаңғасарланып айтып салды. Түбі шикі. Анықтанығы күмәнды. Түп етегінен ұстады. Мықтап ұстады, айырылмастай болды, қыр соңынан қалмады. Түп етектен алды. а) Мықтап ұстады, айырылмады, жібермедi. ә) Қырсығын тигіздi, зиян келтірдi. Түп жоқ. а) Шегі жоқ, есебі жоқ. ә) Мешкей, жалмауыз. Түп қазық. Негізі, тірегі. Түп ие. діни. О баста жаратушы. Түп тамыры [ атасы ]. Арғы түбі, негізі. Түп тамырымен құртты. Мүлдем жоқ қылды, ештеңесін қалдырмады.