СӘБИ
[ араб тілі. ] зат есім. Жас нәресте, бүлдіршін, бөбек. // Жаңа туған (бала). // Балғын, балауса. // Пәк, бейкүнә. Сәби болғысы келді. поэтикалық. окказ. Бұл дүниенің қиындық, ауырпалығынан бейхабар, бейкүнә, пәк болуды қалады. Сәби бөбегім. экспрессивті. Кішкентайым, бүлдіршінім деген еркелету мәніндегі жаңа туған нәрестеге айтылатын қаратпа атауыш. Сәби көзбен қарады. поэтикалық. Таңырқай, таңдана, қызыға қарады. Сәби көрді. Еркелетті, әлі жас баладай қарады. Сәби күлкісі естілді. Нәрестелі болды, бала сүйіп, бақытқа кенелді. Сәби күн. Балалық, балғын шақ. Сәби күннен. поэтикалық. Дүниеге келген кезден бастап. Сәби сезім. Пәк, таза сезім. Сәби сезім. бейнелі сөзқолданыс. Пәк, таза көңіл, бейкүнә күй. Сәби сүйді. поэтикалық. Балалы болды, нәрестелі болды.