АЛМА
зат есім. өсімдік. 1. Раушан гүлділер тұқымдасына жататын жеміс ағашы. 2. Осы жеміс ағашының домалақ пішіндi, тығыз, тәттi, шырынды жемісi. 3. поэтикалық. Әйелдің төсi, емшегi. Алма бақ [ бау ]. Алма ағаштары егілген, алма өсіретін бақ. Алма бет. Қызыл шырайлы, толық, жас, балғын жүз. Алма беттi. поэтикалық. Ашаң, бетінің ұштары қызыл, қызыл шырайлы (қыздың бетажары туралы). Алма ерін. поэтикалық. Алма тәріздi қызыл ерін. Алма жасыл бітесi. зоологиялық. Алма ағашын зақымдайтын тең қанаттылар отрядына жататын зиянкес жәндік. Алма жүз. поэтикалық. Ажарлы, қызыл шырайлы бет. Алма көбелегi. зоологиялық. сөйлеу. Алмажемірi. Алма күйесi. зоологиялық. Жеміс ағаштарын зақымдайтын ақкіс күйе тұқымдасына жататын зиянды көбелек. Алма қышқылы. химиялық. Көптеген өсімдіктерде, әсіресе піскен шетен жемісі мен лимон шырынында көп болатын сұйық зат, екi негіздi органикалық қышқыл.. Алма мойын. поэтикалық. Әдемi, ат сағақ жұмыр мойын. Алма мойын, құба үйрек. діни. Діни ұғымда береке дарығанға көрінетін қасиетті зат мағынасында. Алма сабақ. поэтикалық. Жiңішке, үзіліп тұрған, нәзік. Алма сағақ [ сағақты ]. Жiңішке сағақ.