САҒАҚ
1омоним зат есім. 1. Жылқының сағалдырық тұратын тамағының астыңғы жағы. 2. Малдың бауыздайтын жері, шыішыттың астыңғы жағы. 3. Балықтың аузының жақ орнындағы астындағы бөлігі, желбезектің астыңғы жағы. 4. Бір нәрсенің екінші нәрсемен түйіскен жері. 5. биологиялық. Өсімдік жапырағының сабаққа бекінетін жіңішкерген бөлігі. Сағағын айырды. жергілікті сөз. Егіннің пісуі немесе пісе бастауын білдіретін жетілу кезеңі. Сағағынан үзілген. Бабына келген тұлпардың сынын білдіретін әсем, сұлу деген мағынадағы қолданыс.