ҮЙРЕК
зат есім. зоологиялық. 1. Башпайларының арасы жұқа жарғақ терімен тұтасқан, тұмсығы жалпақ су құсы; құрғақта да, суда да тіршілік ететін құс. 2. бейнелі сөзқолданыс. Ақын бұл жерде үйректей әдемі, сұлу қыздарды айтып отыр. Үйрек бас ер. қолөнер. Ердің алдыңғы қасы үйректің басына ұқсатылып жасалған түрі. Үйрек ұшып, қаз қонды [ қаңқылдады ]. Мол сулы жер туралы, еркін өмір туралы айтылады. Үй үйрегі. Үй жағдайына бейімделген үйрек.