СЫН
1омоним зат есім. 1. Сынақ, тексеріс, байқау. 2. әдеб. Белгілі бір ғылыми, әдеби туындының жетістіктерімен қатар кемістіктерін талдап, баға бере айтылатын пікір. 3. Жағымсыз мінез, оғаш іс үшін тағылатын кінә, мін. Сын артты. Наз айтты, назданды. Сын болды. Сынақ болды. Сынға алды. а) Ойланды, толғанды, байқап көрдi, тексердi. ә) Сынады, бағалай қарады, баға бердi. Сынға қалды. Сынға ұшырады. Сынға құлақ асты. Сын нәтиже берді, жөнделді, қабылдады. Сынға теріс қарады. Кемшілікті, айтқанды құп алмады, мойындамады. Сынға төзбеді. Сынды жақтырмады, құлақ аспады. Сынға түсті. а) Жарысты, бәйгеге түсті. ә) Сынға алынды, сыналды. б) Тексерілді, баға берілді. Сындық талдау. химиялық. Кендердегі, құймалардағы және бұйымдардағы асыл металдардың мөлшерін анықтайтын талдау әдісі. Сын көзбен қарады. Бірден құлай кетпеді, әбден байқады, ойланды. Сын көтерді. Сынға төзді, шыдады; сынауға жарады. Сын күлкі. Сынай, байқай күлетін күлкі. Сын мақала. әдеб. Белгілі бір көркем шығармаға, яки ғылыми еңбекке талдау жасап ой қорытатын, бағалауыштық сипаттағы мақала. Сыннан өткізді. Сынады, байқады, тексерді. Сыннан өтті. Өзін көрсете білді, жетістіктерімен көрінді. Сын сағатта. Қысылтаяң уақытта, ауыр күн туған кезде. Сын сойылы. бейнелі сөзқолданыс. Өткір сын есім. Сын [ мін ] тақты. а) Кемшілігін көрсетті, жетіспейтін жерін айтты. ә) Кінәлады, айыптады, кінә тақты. Сын тағылды. Сыналатын кез келді. Сын таппады. Кемшілігі жоқ, кемістігі жоқ. Сын тартты. Сынға алынды. Сын тезіне салды [ алды ]. Сынады, мінеді; кемшілігін бетіне айтты. Сын түзелді. Айтылған сын жөнделді.