ӘДЕБИ
[ араб тілі. ] сын есім. 1. Өнердің бір түрi ретіндегi әдебиетке қатысты. 2. Әдебиеттануға қатысты, осы ғылым саласымен байланысты. 3. Әдеби шығармаларға қойылатын талаптарға және әдеби тілдің нормаларына сәйкес. Әдеби байланыс. әдеб. Ұлттық әдебиеттер арасындағы көркемдік дәстүрлер жалғастығы, ықпалдастығы. Әдеби қызметкер. Баспа мекемесi не органының маманы. Әдеби мұра. әдеб. Көркем әдебиеттің, сөз өнерінің өткен дәуірден қазіргi заманға жеткен туындылары. Әдеби орта. Әдеби шығармашылықпен айналысатын адамдардың бір-бірімен әрекет етуін жүзеге асыратын әлеуметтік жағдай. Әдеби өмір. Қоғам мен адамның әдебиет аясындағы тіршілігi, әрекетi. Әдеби процесс. әдеб. Белгілi бір дәуірде сонымен қатар ұлттар мен елдердің, аймақтардың, әлемнің күллi тарихи кезеңдерінде өмір сүріп келе жатқан әдебиеттің тарихи заңды қозғалысы. Әдеби сын есім. әдеб. Көркем шығармаларды талдап, баға беріп, олардың идеялықкөркемдік мәнін, әдеби процестегi алатын орнын анықтайын әдебиеттану ғылымының негізгi бір саласы. Әдеби тіл. лингвистикалық. Ауызша және жазбаша түрде қызмет ететін жалпыға бірдей міндеттi, дәстүрлi нормасы мен стильдік тармақтары бар жалпыхалықтық тілдің екшелген, өңделген түрi. Әдеби шығарма [ туынды ]. а ) Белгілi бір мақ саттағы, әдеби тілде жасалған әдеби шығармашылық әрекетінің нәтижесi, әдеби iзденістің, еңбектің жемісi. ә ) Көркем әдеби шығарма. Әдеби шығарма тілi. филологиялық. а ) Әдеби тілде жасалған туындылардың тілi. ә ) Көркем әдебиет тілi. Әдеби шығармашылық. Шығармашылықтың әдеби тілде жасалған туындыларды тудыруға негізделген түрi.