ҚОМ
зат есім. 1. Түйе өркештерінің түп жағындағы тұтаса біткен жота майы; өркештің қабырғаға қарай төмен түскен етегі. 2. Түйеге жүк арту үшін, оның қос өркеші мен жотасын (қомын) орай салынатын қабат-қабат киіз; өрелі киізден немесе туырлықтан жасалған уақытша жазы. 3. Өркешті айналдыра киізбен орап теңдеген жүк. Қом арқан. этнографиялық. Түйеге жүк таңу үшін қомға бекітілетін байлау жіп. Қом байланды [ басты ]. а) Май жинады, семірді. ә) Мал жиды, байыды, дәулеті артты. Қом ер. этнографиялық. Жүк аттың арқасына батпай, екі жаққа тең орналасып, жақсы жайғасу үшін қолданылатын ер. Қом жиды [ жасады ]. Семірді, қоңданды. Қом көтеру. Ет алу, семіру. Қом су. Қомақты иірім су. Қомы астаудай. бейнелі сөзқолданыс. Таудай болып семірген немесе үлкен түйеге қатысты теңеу сөз.