БАЙЛАУ
1омоним зат есім. 1. Бiр нәрсенi бекітетін жіп. 2. Таңылған, байланған түйін. 3. Мал байланатын жер, орын. 4. ауыспалы мағына. Бодан, қамау, тұтқын. Байлау алды. көнерген сөз. этнографиялық. Сауынға мал алды.
1омоним зат есім. 1. Бiр нәрсенi бекітетін жіп. 2. Таңылған, байланған түйін. 3. Мал байланатын жер, орын. 4. ауыспалы мағына. Бодан, қамау, тұтқын. Байлау алды. көнерген сөз. этнографиялық. Сауынға мал алды.
2омоним зат есім. Нысана.
3омоним зат есім. 1. Байлам, тоқтам. 2. Ресми шешім. Байлау айтты. Шешімін шығарып, қорытындысын айтты. Байлау жоқ. Құбылмалы, тұрақсыз. Байлау қылды. Шешімге келдi. Байлау сөз. Арбау сөз, дуал Байлауы жоқ нәрсе. Пайдасы жоқ, рақаты жоқ дүние, тірлік. ау сөз. Байлауын айтты. Шешімін, қорытындысын айтты.
5омоним Байла етістігінің қимыл атауы. Байлау түрi. малшаруашылық. этнографиялық. Малды арқан жіппен байлау әдісi.