КЕРУЕН
[ ир. ] зат есім. 1. тарихи. Орта Азиядағы шөл, шөлейт жерлермен түйелерге жүк артып, ұзақ жолға сапар шеккен жолаушылар тізбегі. 2. ауыспалы мағына. Бірінебірі тіркесе шұбырған жүк тасушы көлік тізбегі. 3. Жолаушы, керуеншілер. 4. ауыспалы мағына. Ұзыннан-ұзақ, шұбатылған топ. 5. ауыспалы мағына. Алдыңғы буын. 6. поэтикалық. Өмір, ғұмыр, дәурен. 7. ауыспалы мағына. Жұрт, ел. Керуен бастады. Керуенбасы болды, керуендi басқарып, алып жүрдi. Керуен де керуен. поэтикалық. Тізбектізбек, ұзын-шұбақ. Керуен жолы. Ежелгі дәуір мен орта ғасырларда Батыс Еуропа мен Шығыс елдерінің арасындағы сауда қатынастарының дамуына ықпал еткен аса ірі халықаралық қатынас жолдары, керуен қатынайтын жол. Керуен жыл. поэтикалық. Зырылдаған, білінбейтін уақыт. Керуен көшіп кетті. бейнелі сөзқолданыс. Қатарлас, замандас, тұстастары бірінің артынан бірі о дүниелік, бақилық болып кетті, қатары азайды деген мағынада. Керуен қонған. Жолаушылар, керуеншілер тоқтаған. Керуен сарай. а) Азия құрлығында, Оңтүстік Еуропада, Қазақстан мен Кавказ елдерінде қалалар мен керуен жолдарының бойында ежелгі дәуір мен орта ғасырларда, ішінара жаңа дәуірде салынған аялдама, дамылдау орны. ә) ауыспалы мағына. Ашық, ақжарқын, көпшіл адам. б) көнерген сөз. Тоғыз жолдың торабында орналасқан, сауда жасауға шыққан, тауар, дүние-мүлік артқан керуендер тоқтап, тынығатын орын (мейманхана). Керуен түспес сахара шөл. бейнелі сөзқолданыс. Ұшы-қиырсыз, кесіп өту мүмкін емес, иен шөл. Керуен уақыт. поэтикалық. Үздіксіз, тоқтамайтын уақыт.