ЕЖЕЛГІ
сын есім. 1. Бұрыннан келе жатқан, дағдылы, үйреншікті, бұрынғы. 2. Ертедегі, баяғы, еуелгі; дестүрлі. Ежелгі дұшпан ел болмас. Ата жау ымыраға келмес. Ежелгі дүние. тарихи. Адамзат қоғамы дамуының б. з. б. Рим империясы құлағанға дейінгі (б. з. 5 ғ.). кезеңі. Ежелгі заман. Баяғы өткен деуір, баяғы заман. Ежелгі өткен шақ. лингвистикалық. Істің өте ертеде, яғни бұрын болып өткендігін көрсететін ашық райдың бір түрі.