КЕБЕЖЕ
[ араб тілі. ] зат есім. 1. этнографиялық. Көбінесе ас, тағам салуға арналып ағаштан жасалған әшекейлі, оюлы, үлкен сырлы сандық (бұйым). // Сан есімдермен тіркесіп келіп, өлшем, мөлшер мағынасын білдіреді. 2. көнерген сөз. Байырғы тұрмыста көшіпқонғанда түйенің үстіне байлап қойылатын, бала-шаға, шалкемпірлер отыратын шарбақ қоршау, қорап. 3. сөйлеу. Тауар поезының жүк таситын темір қорабы; шанақ. Кебеже арба. этнографиялық. Шанақты, қорапты арба. Кебеже қарын. бейнелі сөзқолданыс. Үлкен, шермиген, шертік қарын. // Денелі, семіз, қарыны үлкен адам. Кебеже қарын, кең құрсақ. фольклор. а) Көбінесе, мама биелердің ауыз әдебиетінде жиі кездесетін бейнелі баламасы. ә) Семіз, денелі, бай кісі туралы. Кебеже қарын, кең өңеш. Тойымсыз, жемқор, ашкөз. Кебеже қарын, шұбар төс [ мес құрсақ ]. поэтикалық. Би, болыс бейнелерін жағымсыз етіп көрсеткенде қолданылған ынсапсыз, мәнсапқұмар, надан адам, халықтың мұңынан жеке бас мүддесін жоғары қойған билеуші деген сөзқолданыс. Кебеже құрсақ. Қарыны үлкен, жер сызған (сиыр). Кебеже шана. жергілікті сөз. а) Шөп таситын қанатты шана. ә) Бірекі кісілік жеңіл шана.