ШАРБАҚ
зат есім. 1. Тал, қараған, мойыл т.б. құрылыс материалдарынан жерге қада қағу арқылы тоқылған қоршау. 2. Сырты шарбақпен қоршалған қора, аула. 3. кәс. Құрма аудың екі басының арасындағы бос алаң, бос жер. Шарбақ жүзік. зергерлік. Шығыршыққа қондырған бөлігі төртбұрыш пішінді болып келетін, оған (кейде) асыл тас қондырылатын жүзік түрі. Шарбақ ошақ. этнографиялық. Бірнеше тіреуіштен тұратын, темір қадалардан қиюластырылып жасалған ошақтың түрі. Шарбақ үй. Қаңқасы бұтақтарымен шабақталған шарбақтан құрастырылып, іші-сырты сыланып тасталатын мекенжай.