ДАСТАРҚАН
[ ир. ] зат есім. 1. Үстіне ас-тағам, ыдыс-аяқ қою үшін жайылатын асжаулық. 2. этнографиялық. Қазақ ұғымындағы отбасының берекебірлігін, кең пейіл қонақжайлылығын, үй иесінің абыройын, ризықнесібесін білдіретін қастерлi ұлттық мүлік. 3. ауыспалы мағына. Ішіпжем, ризық, дәулет. Дастарқан аттады. Дәмтұзды аттады, тәрбиесіздік көрсеттi, опасыздық жасады. Дастарқанға төктi. Барын аямай, дастарқанға қойды. Дастарқан жайды. Дәм әзірлеп, кеңпейілділік көрсеттi; тамақ беруге дайындалды; қонақты демтұзбен қарсы алды. Дастарқанды жаңартты. Дәмдi қайтадан қойып, толықтырды. Дастарқан жасау. Күнделіктi не мерекелік дастарқанды жабдықтау, сәндеу; дастарқан жаю, даярлау. Дастарқан жасаулы. Дәм әзір, қонаққа дайын. Дастарқан қайыру. Жақсы тілек айтып, асқа бата беру. Дастарқанмезіреті. этнографиялық. Дастарқан жайып, сыйсияпат көрсетушілік. Дастарқан мәзірi. тамақ өнеркəсібі. Белгілi бір күнгi тағамдар мен сусындар тізбесi. Дастарқан үстi. этнографиялық. Дәмтұзды куә етіп, ант беруде қолданылатын сөз. Дастарқаннан дәм тату. Қазақ дәстүрi бойынша үй иесіне құрмет нышанын білдіретін қонақ болу, жайылған дәмнен жеу рәсімi. Дастарқанның сәнін келтірдi. Қойылған астың iшінде ерекше дәмдi тамақ болды. Дастарқан үстінде. Ас үстінде; дастарқан басындағы бас қосуда. Дастарқаны мол [ мол дастарқан ]. Дастарқаны бай, жомарт; пейілi кең, қолы ашық, қонақжай деген мағынада. Дастарқанын тілді. Дәмтұзын аттады, дұшпандық жасады.