КУӘ
[ ир. ] зат есім. 1. Болған істің ақиқатын растаушы, шындығына айғақ болушы. 2. заң. Азаматтық немесе қылмыстық іс бойынша анықталуға тиіс қайсыбір мәнжайлардан хабардар адам. 3. ауыспалы мағына. Айғақ, дәлел. Куә болды. Өз көзімен көрді, айғақ болды. Куәға тартты. Куә етті, айғақ қылды. Куә қылды. Айғақ қылды, куәға тартты.