БІТІМ
1омоним зат есім. 1. Екi араздасушы жақты татуластыратын белгілi бір пәтуаға келген келісім, тоқтам. 2. Дәстүрлi құқықтық мәдениетте сот билігi арқылы дауласушы не арыздасушы жақтарды жұрт алдында келістіріп, ымыраға келтіру. 3. ресми. д и пл. Халықаралық қатынастарда соғысушы жақтардың өзара келісім арқылы барлық майданда немесе майданның белгілi бір учаскесінде уақытша соғыс қимылдарын тоқтатуы. Бiтім айтты. Мәмілеге келтірдi, келісім айтты. Бiтімге келдi. а) Бейбіт келісімге келдi, араздық, соғыс т.б. тоқтатуға шарттасты. ә) Райынан қайтты, басылды. Бiтім жасады [ қылды ]. а) Татуласты, ауызбіршілікте болуға келістi. ә) Келісімге келіп, мәмілеге тоқтап, ол туралы келісім қағазға қол қойды. Бiтім сұрады [ тіледi ]. Кешірім, сауға сұрады. Бiтім тапты. Дау шешілдi, келісім екi жақтың көңілдерінен шықты, тынышталды. Бiтімінен қайтпады. Белгілi бір келісімін бұзбады, уәдеде тұрды.