СОТ
[ орыс тілі. суд ] зат есім. 1. құқы қ. Азаматтық дауталастар жөнінде шешім қабылдайтын және қылмысты істерді қарайтын мемлекеттік заң орны. 2. құқы қ. Заң орындарының мәжілістеріндегі қылмыстық істердің талқылануы. 3. Азаматтық дауталастар мен қылмысты істерді қарайтын мәжілістің ресми бастығы. Сот алдында. Сот үстінде, сот болып жатқан кезде. Сот алқасы. заң. а) Сот органы құрамындағы бірыңғай істерді қараумен айналысатын тұрақты бөлім. ә) Сот мүшелерінің тобы. Сот атқарушысы. заң. Мүліктік қатынасқа байланысты сот шешімі мен өзге де орындаушылық құжаттарды мәжбүрлі түрде орындату міндеті жүктелген лауазымды тұлға. Сот билігі. заң. Мемлекеттік билік тармақтарының бірі; биліктің сот қызметіне қатысты тармағы. Сот бұйрығы. заң. Өндіріп алушының ақшалай сомаларды өндіріп алу немесе жылжымайтын мүлікті борышкерді немесе өндіріп алушыны олардың түсіндірмелерін тыңдау үшін шақырмайақ және сотта іс қарамайақ, даусыз талаптар бойынша борышкерден талап ету туралы арыз бойынша шығарылған судьяның актісі. Сот жоқ. Сын жоқ, кінәлай алмайсың деген мағынада. Сот жүйесі. заң. Түрлі деңгейдегі соттардың жиынтығы. Сот иммунитеті. құқы қ. Сот төресі тиісті құзыретті органның келісімінсіз қылмыстық жауапқа тартылмайтынын, қамауға алынбайтынын, тұтқындалмайтынын білдіретін қол сұқпаушылық. Сот инстанциясы. заң. Соттық істі қарау деңгейіне орай белгілі бір құзыреті бар сот өндірісінің сатысы. Сот қаулысы. заң. Сот кесімдерінің түрі қылмыстық іс жүргізуде сот үкімдерін, заңи күшіне енген ұйғарымдар мен қаулыларды қайта қарау кезінде соттардың төралқалары қабылдаған шешім; сотқазы жеке қабылдаған кез келген шешім. Сот құзыреті. заң. істерді қарау жөніндегі соттың заңмен белгіленген өкілеттігі. Сот құрамы. заң. Заң бойынша нақты бір соттық істі қарауға өкілетті судьялар саны. Сот құрылысы. заң. а) Сот жүйесінің ұйымдастырылуы және оның әрбір сатысының ішкі құрылысы. ә) Сот билігі және оның ұйымдастырылуы мен ішкі құрылысы туралы ғылым. Сот медицинасы. заң. Сот істерін жүргізу кезінде туындайтын медициналық және биологиялық мәселелерді зерттейтін медицина ғылымының бір саласы. Сот орындаушысы. заң. Мемлекеттік қызметте тұратын және соттар мен басқа да органдардың қаулыларын орындау бойынша өзіне заңмен жүктелген міндеттерді орындайтын лауазымды адам. Сот өкілеттігі. заң. Заңмен айқындалатын сот билігін атқарушы ретіндегі сот құқықтары мен міндеттерінің жиынтығы. Сот приставы. заң. Соттар қызметінің және сот шешімдерін орындаудың белгіленген тәртібін қамтамасыз ету жөніндегі өзіне заңмен жүктелген міндеттерді орындаушы лауазымды адам. Сот сараптамасы. заң. Шешілуі үшін маңызы бар жағдаяттарды белгілеу мақсатында, арнаулы ғылыми білімбілік негізінде жүргізілетін қылмыстық, азаматтық немесе әкімшілік істердің материалдарын зерттеу. Сот сарапшысы. заң. Сот, тергеуші, жауап алушы сот сараптамасын жүргізуді тапсырған істің нәтижесіне мүдделі емес, арнаулы ғылыми білімбілігі бар адам. Сот ұйғарымы. заң. Сот қаулыларының бір түрі. Сот үкімі. Соттың қылмысты іс жасағаны үшін қолданған жазасы. Сот шешімі. заң. Бірінші инстанция сотының азаматтық іс бойынша шығаратын актісі. Сот шығындары. заң. Қылмыстық іс бойынша анықтауға, алдын ала тергеуге, сараптамаға, аудармашыға, куәларға, адвокатқа және басқа істі жүргізуге кеткен шығындар.