КЕЙІП
зат есім. 1. Кескін, түр, тұрпат, пішін, бет-әлпет. 2. Өң, түс. 3. сөйлеу. Мүсін. 4. әдеб. Бейне, образ, кейіпкер. 5. жағымсыз. Сиқы, сықпыты. Кейпі бұзылды. Ренжігені білінді, өңі қашты. Кейпі кетті [ қашты ]. Өңі бұзылды, түрі қашты. Кейпін киді. сөйлеу. Кебін киді. Кейпіне енді. Қалпына келді, дағдылы түрін сақтады.