БӨЛЕК
1омоним зат есім. Бүркіттің құндағы; бөлеу.
1омоним зат есім. Бүркіттің құндағы; бөлеу.
3омоним үстеу. 1. Өз алдына, жеке; дара. 2. Оқшау, шеткерi; оңаша. 3. Басқа, бөтен, өзге. 4. Ерекше, айрықша, өзгеше. Бөлек жаратылған. Ерекше, ешкімге ұқсамайтын. Бөлек шығарды. этнографиялық. Үйленген ұл баласын еншісін беріп, өз алдына жеке үй еттi. Бөлек шықты. этнографиялық. Еншісін алып, өз алдына жеке үй болды.