БҰРҒЫЛАУ
зат есім. техникалық. Бұрғыла етістігінің қимыл атауы; таужыныстарды жарылғыш заттармен оқтап жару үшін көлденең қимасы дөңгелек болып келетін қуыс жасау. Бұрғылау балғасы. техникалық. Тау жыныстарын, бетон, кірпіш қаламасы сияқты табиғи және жасанды материалдарда ұңғымалар бұрғылауға арналған айналма және ұрмасоқ әрекеттi мәшине. Бұрғылау жабдығы. геологиялық. Бұрғылау ұңғымасын жасауға керек жабдықтар жиынтығы. Бұрғылау коронкасы. кен ісі. Ұңғыма бұрғылайтын бұрғы қашауының бір түрі, бұрғының жер астындағы тау жыныстарын тесетін негізгі бөлшегі. Бұрғылау қондырғысы. техникалық. Бұрғылау мәшинесінен, өзi итергіштен, реттеушi аспап пен ар бадан тұратын кешендi қондырғы. Бұрғылау құбырлары. техникалық. Ұңғымалар бұрғылау процесінде қолданылатын арнаулы құбырлар. Бұрғылау құдығы. су шаруашылық. Бұрғылап қазылатын, тереңдігi енінің өлшемінен бірнеше рет артық болатын құбырлы құдық. Бұрғылау мәшинелерi. кен ісі. Таужыныстарда ұңғымалар мен шпурлар бұрғылайтын мәшинелер. Бұрғылау мұнарасы. техникалық. Бұрғылау аспаптарын, забой қозғалтқыштары мен құбырларды көтеріп және түсіріп тұру үшін ұңғыма үстіне орнатылатын құрылыстық мұнара. Бұрғылау ұңғымасы. су шаруашылық. Бұрғылау құрал жабдықтары бар арнайы салынатын имарат немесе жер қыртысын құрайтын тау жыныстарда бұрғылау қашауларымен қазылған, ұзындығының диаметріне қатынасы көп мөлшермен сипатталатын цилиндр пішіндi тау қазындысы.